Kategoria: Arcydzieła literatury

Virginia Woolf

Virginia Woolf – pisarka, aktywistka, emancypantka

Jest jedną z najbardziej znanych pisarek światowego formatu, po której twórczość sięgają chętnie kolejne pokolenia jest Virginia Woolf. Jej życie i twórczość przypadają na wiek XIX i XX w Anglii. Virginia jest także jedną z najczęściej wymienianych przedstawicielek emancypacyjnych, feministycznych, a jej twórczość w dużej mierze właśnie zasadza się na tej tematyce. Virginia jak żadna inna kobieta na świecie dała się poznać swoim czytelnikom jako oratorka i zwolenniczka „Własnego pokoju”, taki też esej poczyniła, w którym wykłada dlaczego kobieta winna mieć własny kąt i pieniądze. Virginia Woolf była córką filozofa, wychowywała się w czasach wiktoriańskiej Anglii, gdzie gorset aprobowanych zachowań społecznych kobiet bardzo silnie wpłynął na jej twórczość. Pisarka usilnie w swojej twórczości buntowała się przeciw takim realiom świata. Jej twórczość możemy zaliczyć do modernistycznego nurtu. W swoich książkach autorka bardzo często posługiwała się techniką nazywaną strumieniem świadomości. W podobny sposób pisał także Marcel Proust w „W poszukiwaniu straconego czasu” czy James Joyce w „Ulisesie”. Do najpopularniejszych dzieł Virginii Woolf można zaliczyć „Do latarni morskiej”, „Fale”, „Panią Dalloway”.

 

Woolf – twórczyni niesamowitych portretów bohaterek literackich

„Pani Dalloway” to powieść Virginii Woolf wydana w Londynie w 1925 roku. Tytułową postacią jest Klarysa, kobieta w podeszłym wieku, która przygotowuje się do przyjęcia. Całość akcji rozgrywa się w ciągu jednego dnia, a czytelnik ma możliwość przyglądać się i przysłuchiwać narracji bohaterki, która zastanawia się czy postąpiła słusznie, decydując się na małżeństwo z Ryszardem Dallowayem. Jest to jedna z nielicznych powieści Woolf, niewpisująca się w nurt stricte emancypacyjny, za to świetnie oddaje klimat Anglii jako potęgi kolonialnej.

Fale z kolei to powieść wydana w 1931 roku. Jest to pozycja niezwykle śmiała w swojej kompozycji. Autorka zdecydowała się zastosować tutaj synkretyzm nie tylko gatunkowy, ale także rodzajowy. Proza łączy się z liryką, a całości dopełnia stosowany przez Woolf sposób prowadzenia narracji, wykorzystujący technikę strumienia świadomości. Jest to powieść o przemijaniu, samotności, poszukiwaniu harmonii w świecie, a wciąż niezmienny szum fal podkreśla monotonnie egzystencji ludzkiej. To także opowieść o potrzebie istnienia w jako indywidualna jednostka. Twórczość Woolf nie należy do najłatwiejszej w odbiorze, natomiast jest to zdecydowanie pisarka, po której książki sięgają kolejne pokolenia, a każde kolejne potrafi wynieść coś dla siebie.